نویسنده:احمد محیطی اردکانی                                      بازگشت به فهرست

انذار و تبشیر

پیامبر گرامی اسلام(ص)در امر هدایت مردم، هم «بشیر» و هم «نذیر» است. اما در هیچ جای قرآن برای آن حضرت عنوان «بشیر» به تنهایی ذکر نشده است، ولی در موارد مختلف، فقط به عنوان «نذیر» معرّفی و تنها بیم دهنده و بازدارنده از بدی‌ها، قلمداد شده است: (یا ایّها المدّثّر، قُم فأنذر)[1]؛ ای جامة خواب به خود پیچیده! برخیز و انذار کن ( و عالمیان را بیم ده).
در برخی موارد نیز وظیفة آن حضرت منحصر در «انذار» دانسته شده است:
(انّما أنت نذیر )[2]؛ تو فقط بیم دهنده‌ای.
(ان أنا الاّ نذیر مبین)[3]؛ من تنها انذار کننده‌ای آشکارم.ادامه مطلب...

نویسنده: احمد جعفری                                     بازگشت به فهرست

کفّار در مبارزه با پیامبر(ص) شیوه‌های گوناگونی را به کار می‌گرفتند. از آیات قرآن استفاده می‌شود که آنان از شیوه‌های زیر استفاده می‌کردند:

1. کوبیدن شخصیت

کافران برای تحقیر و زیر سؤال بردن شخصیت پیامبران، آنان را تمسخر می‌کردند. قرآن کریم به این مطلب اشاره دارد و می‌فرماید:
)و ما یأتیهم من رسول الاّ کانوا به یستهزؤون( [1]در آیه‌ای دیگر آمده است:ادامه مطلب...

نویسنده: سید غلام حسین صادقی بلخابی                                     بازگشت به فهرست

رفتار اشخاص عادی با تغییر شرایط زمانی و مکانی تغییر می‌پذیرد، اما رفتار و شیوة زندگی رسول اکرم(ص) هیچ‌گاه به کهنگی نمی‌گراید و در تمام بسترهای تاریخی تازگی دارد. از این رو، سیرة آن پیشوای عزیز در عصر ضدیّت با ارزش ها و گرایش روز افزون به سمت مصرف‌گرایی و مدپرستی، درس «چگونه زیستن» است. سیره در زبان عربی از ماده سیر گرفته شده و سیر به معنای حرکت، رفتن و منش است. شهید مطهری می‌گوید:
«لغت سیره را که مسلمین از صدر اسلام و شاید قرن دوم هجری به کار برده‌‌اند، خیلی عالی انتخاب کرده‌اند... گفتیم سیر یعنی رفتن و سیره، نوعی رفتن است و در زبان عربی سیره بر وزن فِعله است و فعله هم در زبان عربی بر نوع دلالت دارد. و چنانچه جلسه؛ یعنی نشستن و مجلس؛ یعنی نوع و سبک نشستن... سیر، یعنی رفتن و رفتار، ولی سیره؛ یعنی نوع و سبک رفتار. آنچه مهم است شناخت سبک و رفتار پیامبر است».[1]
در این مقاله سعی شده به بخشی از سیرة عملی پیامبر عظیم الشّأن اسلام پرداخته شود.ادامه مطلب...

نویسنده: غلامرضا گلی زواره                                     بازگشت به فهرست

مولود ملکوتى‏

در هفدهم ربیع الاول سال 570م. (عام الفیل) خورشید درخشان پیامبر اعظم در خانه‏اى واقع در پشت کوه صفا طلوع کرد. برخى گفته‏اند: آن حضرت در شعب ابى‏طالب در خانه محمد بن یوسف متولد گردید. این خانه مبارک را رسول خد(ص) به عقیل بن ابى‏طالب بخشید.

به هر حال این نوزاد تنها سه روز شیر مادر خورد و پس از آن ثویبه و حلیمه به افتخار دایگى او نایل شدند. حضرت محمد (ص) مدت پنج سال در میان قبیله بنى‏سعد به سر برد و رشد و نمو کرد. به برکت وجود پیامبر، عشایرى که از خشکسالى و مشکلات دامدارى رنج مى‏بردند، مشاهده کردند که «خیر و برکت» به سویشان آمده است و گوسفندان پرشیر شده‌اند.ادامه مطلب...

نویسنده: غلامرضا صالحی                                     بازگشت به فهرست

اشاره :

دین مقدّس اسلام، جامع تمامی ادیان الهی و کاملترین آیینی است که بشر تاکنون به خود دیده است. اسلام با اینکه رأفت و رحمت عظیمی را برای همة بندگان خدا به ارمغان آورده و مبنای اصلی کار پیامبر(ص) نیز بر اساس محبّت بوده است، امّا هیچ گاه به مسلمانان اجازه کوتاهی و سکوت در مقابل دشمنان اسلام و آنان که به هر نحوی در صدد ضربه زدن به دین و نظام اسلامی بر می­آیند، نداده است و این، یکی از مزیّت­های بزرگ اسلام و آموزه­های ناب نبوی(ص) می‌باشد که به مسلمانان دستور داده تا با تمام قدرت و قوا با بیگانگان مقابله کنند و در این راه، هیچ گونه سستی ننمایند؛ چنان که قرآن کریم، مؤمنان واقعی را چنین توصیف کرده است: )مُحَمّدٌ رَسُولُ اللّهِ وَ الّذینَ مَعَهُ أَشِدّاءُ عَلَى الْکُفّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُمْ([1] محمّد (ص) فرستادة خداست و کسانی که همراه او هستند ، بر کافران سخت گیر و با همدیگر مهربان‌اند. یکی از کارهای مهّم و اساسی پیامبر اکرم(ص) ، تربیت نظامی و افزایش روحیة جنگاوری و دلاوری مسلمانان بود که در این نوشتار به ابعاد مختلف آن اشاره می­نماییم.ادامه مطلب...

نویسنده: ابواحسان میانجی                                     بازگشت به فهرست

دشمنان همیشه برای تخریب چهره نبوی و رهبران آسمانی از شیوه‌های گوناگون بهره می‌گیرند و ترور شخصیت آن بزرگان را در برنامه دارند، به پیامبر بزرگوار اسلام اتهام‌های: جنون، ساحری، شاعری، کاهن بودن، خوش باوری، گمراهی، و ... وارد آوردند، این مقاله تنها به موضوع تمسخر و استهزای آن پیشوای بزرگ پرداخته است که اکنون از سوی صهیونیسم و وابستگان آن، همین شیوه دنبال می‌شود.
رهبری، ستون اصلی جامعه اسلامی است.[1] و هرگونه آسیب رساندن به آن پیامدهای خطرناکی برای تمام ارکان دین و جامعه دارد. دشمنان اسلام با درک همین تأثیر گذاری، همواره کوشیده‌اند رهبری جامعه اسلامی را از هر راه ممکن، تضعیف و ناکارآمد سازند. اقدامات خصمانه، گاه در قالب قتل، زندان، تهدید و ترور جای می‌گیرند[2] و زمانی در چهرة اقدامات فرهنگی و تخریب شخصیتی ظاهر می‌شوند. آیات فراوانی از قرآن کریم ناظر به اقدامات خصمانه فرهنگی و به اصطلاح براندازی «نظام و رهبری» از طریق تضعیف و تخریب چهره رهبری اسلامی؛ یعنی شخص رسول‌الله است؛ ادامه مطلب...

نویسنده: محمد شیخ رضایی                                     بازگشت به فهرست

نامگذاری سال‌ها به نام پیشوایان دین فرصتی را برای دوستان مکتب توحید فراهم می‌کند تا با سیری کوتاه در تاریخ این رادمردان، بتوانند توشه‌هایی معنوی و مادی را در سلوک خود برگیرند و با صید بهترین دُرهای نایاب، به زندگی خود صفا و روشنی دهند و از پرتو نور هدایتگر آنان، چراغی بر سر راه آینده خود قرار دهند.
پیامبر اسلام(ص) افتخار عالم بشریت، از زمان خلقت جهان تا پایان آفرینش است که حیاتش را بر خدامحوری کامل قرار داد؛ تا آنجا که خطاب )و ما ینطقُ عن الهوی ان هو الاّ وحیٌ یُوحی ( [1] در خصوص او نازل شد و هیچ پیامبر دیگری بدین خطاب مخاطب خدای عزّوجلّ قرار نگرفت؛ همو که اخلاق نیکویش لایق دریافت لوح )و انّک لعلی خُلُق عظیم( [2] مفتخر شد.ادامه مطلب...